|
Τρίτη 8 Μαρτίου 2011
ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
Συζήτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος,Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής: "Διατήρηση της βιοποικιλότητας και άλλεςδιατάξεις".
Κυρία και κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα μαςείναι μία χώρα προικισμένη όχι μόνο όσον αφορά τις κλιματικές της συνθήκεςή τα ατελείωτα χιλιόμετρα παραλίας, αλλά σίγουρα και για το φυσικό τηςπλούτο, τη βιοποικιλότητά της, η οποία είναι μοναδική.Η αναγκαιότητα για την προστασία της είναι εν πολλοίς αυτονόητηόχι για λόγους ρομαντικούς ή αισθητικούς, αλλά από την ανάγκη σωστήςκαι αειφόρου διαχείρισης των φυσικών πόρων για την ίδια την επιβίωση τουανθρώπου. Πρέπει να εκτείνεται δε σε όλα τα επίπεδα, μιας και η προστασίακάθε επιπέδου εξαρτάται από την προστασία του προηγούμενου και τουεπόμενου επιπέδου. Η προστασία και η διατήρηση του τοπίου εξαρτάται απότη διατήρηση της βιοποικιλότητας των οικοσυστημάτων που τα συνθέτουν,τα οικοσυστήματα από την προστασία και την επιβίωση των ειδών και τατελευταία από τη διατήρηση της γενετικής τους βιοποικιλότητας.Ο ν.1650/1986, που ισχύει μέχρι σήμερα, ήταν ένας πραγματικάπρωτοποριακός νόμος για την εποχή του που στη βάση μιας περιβαλλοντικήςμελέτης υποχρέωνε κάθε δημόσια και ιδιωτική δραστηριότητα να λειτουργείκαι να αναπτύσσεται μέσα σε συγκεκριμένους περιβαλλοντικούς νόμους.Προέβλεπε συγχρόνως και ειδικά σχέδια διαχείρισης, δηλαδή συγκεκριμένεςδράσεις και πλαίσιο λειτουργίας για τις προστατευόμενες περιοχές, τιςπεριοχές «NATURA 2000».Αυτό το πλαίσιο, όμως, στις περισσότερες των περιπτώσεων δενυλοποιήθηκε με αποτέλεσμα από τις τετρακόσιες δεκαεννέα περιοχές πουέχουν ενταχθεί στο ευρωπαϊκό δίκτυο «NATURA», ελάχιστες από αυτές -μόλις είκοσι απ’ ότι κατέθεσε η Υπουργός- έχουν τελειοποιηθεί, έχουν βγειπροεδρικά διατάγματα και έχουν ένα συγκεκριμένο καθεστώς προστασίας.Η ολιγωρία, λοιπόν, αυτή στην υλοποίηση των ειδικώνπεριβαλλοντικών μελετών και στην έκδοση των αρμόδιων προεδρικώνδιαταγμάτων, λειτούργησε ανασταλτικά στην αποτελεσματική διαχείριση τωνπροστατευόμενων περιοχών και συνετέλεσε –πρέπει να το παραδεχθούμε-αγαπητοί συνάδελφοι, στην περαιτέρω υποβάθμιση των περιοχών αυτών.Σίγουρα αυτό έγινε παράλληλα με τις κλιματικές αλλαγές αλλά και τησυμπεριφορά, που πολλοί συμπολίτες μας επέδειξαν. Όλο αυτό είχε σαναποτέλεσμα να συρρικνωθεί ο φυσικός μας αυτός πλούτος.Δυστυχώς για ένα πάρα πολύ σοβαρό νομοσχέδιο, όπως αυτό της
βιοποικιλότητας, η συζήτηση που έγινε στην αρμόδια επιτροπή εστίασεσε ένα πολύ μεγάλο μέρος της στο ζήτημα της εκτός σχεδίου δόμησηςκαι του άρθρου 9. Πρέπει, όμως, να πούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,ότι αυτή η διάταξη, το άρθρο 9 και ό,τι αυτό προβλέπει είναι μόνο για τιςπεριοχές «NATURA».Επιλέξαμε να θεσμοθετήσουμε δέκα στρέμματα σαν το κατώτεροόριο κατάτμησης για να μπορέσουμε να προστατεύσουμε αυτές τιςπεριοχές. Παράλληλα, όμως, αναγνωρίζοντας ότι κάποιοι συμπολίτες μας,κάποιοι πολίτες, έχουν ένα εμπράγματο δικαίωμα και έχουν κάνει ένανπρογραμματισμό, κρατάμε τα τέσσερα στρέμματα για να μπορούν σε αυτά-έτσι όπως είναι και βρίσκονται σήμερα στη δημοσίευση του νόμου- ναοικοδομήσουν.Εάν θέλετε τη δική μου προσωπική άποψη, πιστεύω ότι δεν μπορούμενα κρατάμε μόνο το εμπράγματο δικαίωμα για τα τέσσερα στρέμματακαι να καταργούμε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις: τις περιπτώσεις τωνπαρεκκλίσεων, των επτακοσίων πενήντα μέτρων, των χιλίων διακοσίωνμέτρων, της δόμησης στη ζώνη των οικισμών των πεντακοσίων μέτρων.Εάν θέλουμε να επιλέξουμε αυτές οι περιοχές να έχουν μεεπιστημονική τεκμηρίωση κάποιες ειδικές, περιβαλλοντικές μελέτες, οι οποίεςεπιστημονικά να τεκμηριώνουν ότι πρέπει να βάλουμε ακόμα και μεγαλύτεροόριο κατάτμησης και είκοσι και τριάντα στρεμμάτων, πρέπει σε αυτή τηνπερίπτωση να πάμε σε αυτήν την κατεύθυνση.Σίγουρα, όμως, το να λέμε σήμερα ότι πρέπει οριζόντια να τακαταργήσουμε όλα αυτά, είναι κάτι για το οποίο θα πρέπει να απολογηθούμεστους πολίτες. Η επιλογή της μίας περίπτωσης και όχι όλων των υπολοίπωνπρέπει να περάσει -και έχει περάσει μέχρι τώρα- κυρίες και κύριοισυνάδελφοι, από εξαντλητική διαδικασία.Επειδή, όμως, ακούστηκαν και πολλά άλλα στην Αίθουσα κυρίωςαπό τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΛΑΟΣ, αλλά και από άλλουςσυναδέλφους όσον αφορά την οικοδόμηση σε οικόπεδα με κλίση 35%, όπωςκαι για την τροπολογία για τη γη υψηλής παραγωγικότητας, θέλω να πω τοεξής: Καλό είναι να μπαίνουν όλα τα ζητήματα στη σωστή τους διάσταση,γιατί αυτά που ακούγονται στην Ολομέλεια της Βουλής έχουν μεγάλη σημασίαγια τους πολίτες, οι οποίοι βεβαίως δεν έχουν μπροστά νόμους, ούτε είναιτο επάγγελμά τους τέτοιο, που να μπορούν να καταλάβουν αυτά τα οποίαακούγονται. Σίγουρα, όμως, προκαλούν κάποιον αποπροσανατολισμό στουςπολίτες.Γιατί το λέω αυτό; Ακούστηκε ότι δεν επιτρέπεται η οικοδόμηση σεοικόπεδα τα οποία έχουν κλίση 35%. Μέγα λάθος! Βεβαίως και επιτρέπεται ηοικοδόμηση στα οικόπεδα με κλίση 35%.Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν επιλέγουμε ναπροστατεύσουμε μία περιοχή με ειδικές διατάξεις, δεν θα πρέπει αυτέςοι ειδικές διατάξεις να υπερισχύουν των γενικών διατάξεων; Αυτό δεν
έχει καταδειχθεί από όλες τις συζητήσεις που έχουμε κάνει στην αρμόδιαεπιτροπή;Πάνω, λοιπόν, σε αυτό εντάσσεται και η τροπολογία αυτή, όπως και ηεπόμενη τροπολογία για τη γη υψηλής παραγωγικότητας. Ας συμφωνήσουμεότι εξακόσια μέτρα ένθεν και ένθεν των εθνικών οδών, δεν μπορεί νααπαγορεύεται συλλήβδην το να χαρακτηρίζεται γη υψηλής παραγωγικότητας.Μπορεί να χαρακτηριστεί, μπορεί και όχι. Δεν μπορεί, όμως, κανέναςνόμος να απαγορεύει να χαρακτηριστεί. Ας αφήσουμε τους αρμόδιουςνα κρίνουν αν αυτές οι περιοχές χρειάζονται ειδική προστασία. Κι αν ναι,δηλαδή αν χρειάζονται ειδική προστασία, πρέπει αυτές οι εδικές διατάξεις ναυπερισχύουν έναντι οποιωνδήποτε άλλων διατάξεων.Οι προστατευόμενες περιοχές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπεινα καταλάβουμε ότι δεν αποτελούν τοποθεσίες βαλμένες σε μία γυάλα,όπου απαγορεύεται συλλήβδην η οποιαδήποτε δραστηριότητα. Υπάρχεισυγκεκριμένη διαβάθμιση και πλαίσιο ανάπτυξης δραστηριοτήτων ανάλογα μετην κατηγορία στην οποία εντάσσεται η κάθε προστατευόμενη περιοχή.Επομένως, με το σημερινό νομοσχέδιο δεν επιδιώκουμε, ούτεευαγγελιζόμαστε κάποια υπερβολική φοβία για τις περιοχές «NATURA».Οι περιοχές αυτές, όμως, αποτελούν συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελλάδαςκαι πρέπει, ειδικά σήμερα στην κρίσιμη οικονομική και κοινωνική συγκυρίαπου βρισκόμαστε, στο κρίσιμο κοινωνικο-οικονομικό σταυροδρόμι, ναδιασφαλίσουμε την προστασία αυτών των περιοχών.Ο καθένας από εμάς έχει παραδείγματα στο νομό του αναφορικά με τοπως το περιβάλλον μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός ανάπτυξης της τοπικήςοικονομίας και κοινωνίας.Επιτρέψετε μου να αναφερθώ στο Νομό Κορινθίας. Το οροπέδιο τουΦενεού, η λίμνη Δόξα, αλλά και τα ορεινά χωριά του Δήμου Ξυλοκάστρουείναι ένα μωσαϊκό τόπων με σπουδαία γεωλογική και αρχαιολογική σημασία.Συνδυάζουν με αρμονία τη μοναδικότητα του περιβάλλοντος με τηνπαράδοση, τον πολιτισμό και την ανάπτυξη που συμπλέει και συνυπάρχει μετο φυσικό πλούτο.Η περιοχή της λίμνης Στυμφαλίας με τον έντονο μυθολογικό καιγεωλογικό χαρακτήρα αποτελεί τοποθεσία σπάνιας βιοποικιλότητας.Παράλληλα, η έναρξη λειτουργίας του Μουσείου ΠαραδοσιακώνΕπαγγελμάτων και Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης στην περιοχή ενέχειέναν έντονα συμβολικό χαρακτήρα: αφ’ ενός, ενημερώνει τον επισκέπτηγια τη γεωλογική ιστορία της λίμνης, συντηρεί τη μνήμη της παραδοσιακήςΕλλάδας του χθες και αφ’ ετέρου, απεικονίζει την Ελλάδα του μέλλοντος, τουπεριβάλλοντος και της ανάπτυξης, αυτής της Ελλάδας που θέλουμε.Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρώ ότι όλες οιπροστατευόμενες περιοχές έχουν μοναδικά χαρακτηριστικά φυσικούπεριβάλλοντος, τα οποία είναι αυτά που εν τέλει προκαλούν το ενδιαφέρον καιτο θαυμασμό όλων των επισκεπτών. Η αποτελεσματική προστασία τους στη
βάση ειδικών περιβαλλοντικών μελετών θα έχει ως αποτέλεσμα μια καλύτερηποιότητα ζωής τόσο για τα αστικά κέντρα, που έρχονται σε επαφή με αυτές,όσο και για τους μόνιμους κατοίκους. Η διατήρηση των περιοχών αυτών, αλλάκαι η ανάπτυξή τους, σε συνεργασία με τον ανθρώπινο παράγοντα, μόνοκέρδη έχει να δώσει σε όλους μας. Σας ευχαριστώ πολύ. |