Ομιλίες

Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

Συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίουνόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και ΚλιματικήςΑλλαγής: «Χρηματοδότηση Περιβαλλοντικών Παρεμβάσεων, ΠράσινοΤαμείο, Κύρωση Δασικών Χαρτών και άλλες διατάξεις».

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα αποφύγω, βέβαια, τονπειρασμό να τοποθετηθώ σε όσα προηγουμένως ο κ. Λαφαζάνης κατέθεσεστην ολομέλεια. Ας περιμένουμε λίγο να δούμε, γιατί, κύριε Λαφαζάνη, ηΚυβέρνηση δεν έχει σκοπό να κατευθύνει τα έσοδα από το Πράσινο Ταμείο,τουλάχιστον σε σκοπούς που μέχρι τώρα πήγαιναν.Είναι σαφέστατο ότι εκείνο το οποίο επιθυμούμε είναι τα χρήματααυτά να πιάσουν τόπο, να είναι ανταποδοτικά στους πολίτες όχι με τημορφή ενός καμπαναριού ή με τη μορφή ενός γηπέδου βόλεϊ, αλλά για τηναναβάθμιση του περιβάλλοντος.Όσον αφορά, δε, το άρθρο 24 και τις αιτιάσεις σας, καταλαβαίνωπάρα πολύ καλά. Επιτέλους, όμως, ας σταματήσει η πολιτική υποκρισία, γιατίεδώ που φτάσαμε, πρέπει όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Ευθύνεςόχι μόνο στο τι έγινε στο παρελθόν, αλλά κυρίως ευθύνη γιατί η θέση πουβρισκόμαστε σήμερα, μας καλεί να λύσουμε προβλήματα. Και προβλήματατέτοιου είδους όσον αφορά δασικές εκτάσεις ή όσον αφορά οικισμούς,όπου υπήρξαν κάποιες συγκεκριμένες αποφάσεις της πολιτείας που εκ τωνυστέρων κρίθηκαν μη νόμιμες, είναι πάρα πολλά σε όλη την επικράτεια.Πρέπει επιτέλους να προχωρήσουμε. Πρέπει επιτέλους να πάρουμεμία τελική απόφαση για το τι πρέπει να γίνει. Και πιστεύω ότι με το άρθρο 24και με τις διατάξεις του παρόντος νομοσχεδίου, το πολιτικό κόστος μένει στηνάκρη, η αδράνεια εγκαταλείπεται και επιτέλους αποφασίζουμε με την όσοπιο καλή διαδικασία και απολύτως σύννομη με το Σύνταγμα, προκειμένου ναλύσουμε αυτά τα χρονίζοντα προβλήματα.Να επανέλθω στο νομοσχέδιο αυτό καθ’ αυτό: Πιστεύω ότι κανέναςδεν ήταν ευχαριστημένος μέχρι τώρα έτσι όπως λειτούργησε το ΕΤΕΡΠΣή έτσι όπως λειτούργησαν τελικά οι δασικοί νόμοι, τα δασαρχεία και οιΔιευθύνσεις Δασών σε όλη την Ελλάδα, αφήνοντας να θεριεύει η αυθαιρεσία,η υποβάθμιση του περιβάλλοντος, η αδράνεια απέναντι στην εφαρμογή τωννόμων.Εδώ και χρόνια είναι διαπιστωμένο τόσο το μέγεθος της αδιαφάνειαςστη διαχείριση των περιβαλλοντικών πόρων, όσο και η μετατροπή τουΕΤΕΡΠΣ και του Ειδικού Φορέα Δασών από φορείς περιβαλλοντικήςαναβάθμισης σε ταμεία άδηλων πόρων και δαπανών.

Η πολιτεία πολλές φορές θεωρούσε ότι εκπλήρωνε το καθήκον τηςπεριβαλλοντικά με το να δίνει κάποιους πόρους σε δημάρχους, σε τοπικούςάρχοντες, στις νομαρχίες. Πλην, όμως, δεν έκανε τον κόπο ουδέποτε ναελέγξει τη φυσική υλοποίηση, την οικονομική διαχείριση αυτών των έργωνκαι την περιβαλλοντική σημασία των έργων αυτών που υλοποιούνταν, όσωνυλοποιούνταν τελικά. Τα χρήματα αυτά διοχετευόντουσαν πολλές φορές απότους φορείς υλοποίησης σε εντελώς άσχετα με το περιβάλλον έργα.Η Κυβέρνηση σίγουρα δεν μπορεί να συνεχίζει αυτή τη διαιώνιση τηςαλόγιστης σπατάλης.Το Κεφάλαιο Α΄, λοιπόν, του σημερινού νομοσχεδίου, πουπεριλαμβάνει τα άρθρα από το 4 έως το 12, δημιουργεί το Πράσινο Ταμείο,συγχωνεύοντας σε αυτό το ΕΤΕΡΠΣ και τον Ειδικό Φορέα Δασών. Πάμεσε ένα καινούργιο καθεστώς, διασφαλίζοντας, όμως, συγχρόνως τηναξιοπιστία του, θεσπίζοντας με το άρθρο 9 και τη σύνταξη των οικονομικώνκαταστάσεών του κατά τα διεθνή λογιστικά πρότυπα και τον έλεγχό του απόορκωτούς λογιστές, την υποχρεωτική δημοσίευση σε ΦΕΚ και στο διαδίκτυο,τη δημοσίευση, ετήσια, του οικονομικού του απολογισμού, έτσι ώστε ναξέρουμε τι χρήματα δώσαμε, σε ποιο έργο δώσαμε, τι τόπο έπιασε, ποιαανταποδοτικότητα υπάρχει. Να το αξιολογήσουμε, δηλαδή, γενικά.Στο κεφάλαιο Β΄ του σημερινού νομοσχεδίου, από τα άρθρα 13 έωςκαι 24, γίνεται προσπάθεια να επιταχυνθεί και να απλουστευθεί η διαδικασίακατάρτισης και κύρωσης των δασικών χαρτών.Το είπα και στις πρώτες στιγμές της τοποθέτησής μου αυτής: Δενμπορούμε να συνεχίζουμε να κρυβόμαστε πίσω από μία αδράνεια πουβόλευε, ίσως, πάρα πολύ την πελατειακή σχέση που ήθελε η προηγούμενηκυβέρνηση να θρέφει συνεχώς τα προηγούμενα πεντέμισι χρόνια τηςδιακυβέρνησής της. Σήμερα πλέον πρέπει να πάμε σε κάτι άλλο. Πρέπεινα βάλουμε κόκκινη γραμμή σε αυτό το παρελθόν, σε αυτή την αδιαφάνειαη οποία υπήρχε και να προχωρήσουμε οπωσδήποτε, αφήνοντας πίσω τοπολιτικό κόστος.Τα πράγματα ξεκαθαρίζονται, λοιπόν, με τον προσδιορισμό τηςδασικής περιοχής με βάση την παλαιότερη αεροφωτογραφία, του 1945. Κιαν αυτή λόγω κλίμακας ή λόγω ποιότητας δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, μεαεροφωτογραφίες του 1960.Σίγουρα υπάρχει ένα πρόβλημα. Δεν μπορούμε, όμως, πια να τοδιαιωνίζουμε.Πρέπει επιτέλους να σταματήσουμε την διαφθορά και ναπροχωρήσουμε αποφασιστικά, με την ανάθεση σε ιδιωτικά γραφεία, αλλά καιστο Κτηματολόγιο, όταν πια οι Διευθύνσεις Δασών δηλώνουν αδυναμία είτεαπό υποστελέχωση είτε από έλλειψη επιστημονικής επάρκειας. Πάντως, δενμπορεί να συνεχιστεί αυτό.Και, βεβαίως, να αναφερθώ στις τροπολογίες που περιλαμβάνειαυτό το νομοσχέδιο, το οποίο αναφέρεται στα χρέη και στην ανάληψη των

χρεών του ΕΛΓΑ από το ελληνικό δημόσιο. Είναι κάτι που επισημάνθηκεστη συζήτηση του νόμου για τον ΕΛΓΑ και την αναδιάρθρωσή του, που μαςβρίσκει σύμφωνους.Η πολιτεία έρχεται σήμερα να κάνει πράξη τα λόγια της, δηλαδήνα αναληφθούν τα χρέη του ΕΛΓΑ, αυτά τα οποία είναι σύμφωνα με τιςκοινοτικές ενισχύσεις, που δόθηκαν στους αγρότες όλης της επικράτειας,αλλά και τα δάνεια αυτά τα οποία αναγκάστηκε να πάρει ο ΕΛΓΑ για να δώσειστους αγρότες. Το εάν η πολιτική αυτή ήταν σωστή ή όχι, έχει πολλές φορέςσυζητηθεί σε αυτήν την Αίθουσα και το έχουμε κρίνει όλοι. Σίγουρα πήραναποζημιώσεις κάποιοι αγρότες που δεν έπρεπε να πάρουν. Στέρησαν, έτσι,πολλά χρήματα από κάποιους άλλους που πραγματικά τα είχαν ανάγκη.Σήμερα, όμως, η πολιτεία προχωράει, αναλαμβάνει αυτά τα χρέη και θέλειπάνω απ’ όλα να αναδιοργανώσει τον ΕΛΓΑ.Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας θεωρώ ότι το σημερινόνομοσχέδιο εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον πολύ περισσότερο από αυτήντην αδράνεια που είχε επιλεγεί χρόνια τώρα.Προσωπικά ως ένας επαγγελματίας με μακρά εμπειρία στο χώροτων κατασκευών, αλλά και στο χώρο του περιβάλλοντος εκτιμώ ότι τοσυγκεκριμένο νομοσχέδιο θα δώσει λύσεις εκεί που δεκαετίες κανένας δεντόλμησε, κυρίως λόγω του πολιτικού κόστους.Σήμερα είμαστε σε μια δύσκολη καμπή. Καλούμαστε να αλλάξουμετην Ελλάδα, να επιβιώσουμε οικονομικά, να δημιουργήσουμε ένα κράτοςαξιόπιστο, να βάλουμε κυρίως ξεκάθαρους όρους και κανόνες για τησυναλλαγή του πολίτη με το κράτος.Μόνο έτσι είναι σίγουρο ότι θα αποτρέψουμε την αυθαιρεσία, θαεξαλείψουμε την πελατειακή σχέση, θα αναβαθμίσουμε την παραγωγική μαςδραστηριότητα και τελικά θα πετύχουμε να μετατρέψουμε αυτήν την πολύμεγάλη κρίση σε ευκαιρία. Σας ευχαριστώ πολύ.